وجود بستر مناسب در نامگذاری سال 90
نام گذاری سال ۱۳۹۰به نام سال جهاد اقتصادی از سوی رهبر انقلاب علاوه بر اینکه مردم و مسئولین را
به جهاد اقتصادی دعوت می کند گویای این واقعیت است که دولت و مردم زمینه را برای احیای این جهاد فراهم کردند یعنی از ریل خارج شدن اقتصاد اسلامی در دوره ای و به ریل برگشتن این اقتصاد بستر مناسب را برای جهاد اقتصادی فراهم کرده است.
اما عنوان جهاد اقتصادی از دو کلمه جهاد و اقتصاد تشکیل شده است که هر کدام خود حدیث مفصلی دارد.جهاد به معنای بذل جان و مال و توان در راه اسلام است و این کلمه در ایران اسلامی از قداست خاصی برخوردار است .جهاد یادآور تلاش، همت ،همدلی در بین مردم ماست و بار معنوی این کلمه روحیه معنوی و از خود گذشتگی را برای رسیدن به هدف در بین ایرانیان ایجاد می کند.
اقتصاد نیز در هر کشوری تعریف خاص خود را دارد اما از آنجا که مسلمانان معتقد هستند که کتاب الله در امور اقتصادی نیز راهکار ها و سرفصلهای را ارائه کرده است دنباله روی از اقتصادی به غیر از اقتصاد اسلامی نتیجه مثبتی در بر نخواهد داشت موردی که خیلی ها در دوره ای به آن باور نداشتند و امروز اقتصاد زمین خورده بلوک غرب گواه این قضیه است. امابعد از جنگ تحمیلی اقتصاد اسلامی نه تنها آغاز و رشد نکرد بلکه توسط دولتمردان وقت جای خود را به اقتصاد سرمایه داری و لیبرالی داد.
استفاده از نیروهای تکنوکرات در بدنه ی دولت وقت و اعتقاد نداشتن به تفکرات اقتصاد اسلامی باعث شد که سر فصلهای اقتصاد اسلامی در این دوره به فراموشی سپرده شود تا جایی که اعلام کردند ممکن است در مسیر توسعه عده ای زیر چرخ توسعه له شوند.
فاصله گرفتن سیاست اقتصادی دولتمردان و تبعیت از اقتصاد سرمایه داری باعث شد تا رهبرانقلاب در مراسم حکم تنفیذ هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت فرمودند:اساس در نظام اسلامى، عبارت است از رفاه عمومى و عدالت اجتماعى. فرق عمدهى ما با نظامهاى سرمايهدارى همين است.
در نظامهاى سرمايهدارى، اساس، رشد اقتصادى و شكوفايى اقتصادى و ازدياد و توليد ثروت است. هر كه بيشتر و بهتر توليد ثروت كند، او مقدّم است. آنجا مسأله اين نيست كه تبعيض يا فاصله پيش آيد. فاصله در درآمدها و نداشتن رفاهِ جمع كثيرى از مردم، نگرانى نظام سرمايهدارى نيست. در نظام سرمايهدارى، حتى تدابيرى كه ثروت را تقسيم كند، از نظر نظام سرمايهدارى، تدابير منفى و مردودى است. نظام سرمايهدارى مىگويد: «معنى ندارد كه ما بگوييم ثروت جمع كنيد تا آن را از شما بگيريم تقسيم كنيم! اين معنى ندارد. اينكه شكوفايى نخواهد شد!» نظام اسلامى اينگونه نيست. نظام اسلامى معتقد به يك جامعهى ثروتمند است، نه يك جامعهى فقير و عقبمانده. معتقد به رشد اقتصادى است؛ ولى رشد اقتصادى براى عدالت اجتماعى و براى رفاه عمومى، مسألهى اوّل نيست. آنچه در درجهى اوّل است، اين است كه فقير در جامعه نباشد؛ محروم نباشد؛ تبعيض در استفاده از امكانات عمومى نباشد. هر كس براى خودش امكاناتى فراهم كرد، متعلّق به خود اوست. اما آنچه كه عمومى است مثل فرصتها و امكانات متعلّق به همهى كشور است و بايد در اينها تبعيضى وجود نداشته باشد. معنى ندارد كه يك نفر پاى خود را بگذارد روى دوش مأمورين دولتى و با ترفند و خداى ناكرده با اِعمال روشهاى غلط، امتياز بگيرد، رشدى افسانهاى بكند و بعد بگويد: «آقا، من ثروت را خودم به دست آوردهام.» در نظام اسلامى، چنين چيزى را نداريم. ثروتى كه بر پايهى صحيحى نيست، از اصل نامشروع است.
... نظام اقتصاد اسلامى، درست است. اينطور نيست كه نظام اقتصادى اسلامى، عبارت باشد از هر چه كه در هر دورهاى مصلحت باشد. نخير! نظر شريف امام رضواناللَّهعليه هم اين نبود. من خودم يك وقت از ايشان پرسيدم.
اسلام يك روش خاص خود دارد. مسلكى در مسائل اقتصادى جامعهى اسلامى دارد و آن سلك را طى مىكند. اساس سياست كلّى اقتصادى كشور، عبارت است از رفاه عمومى و عدالت اجتماعى. البته ممكن است يك نفر با تلاش و استعدادِ بيشتر، بهرهى بيشترى براى خودش فراهم كند. اين مانعى ندارد. اما در جامعه فقر نبايد باشد. هدف برنامهريزان بايد اين باشد. سازمان برنامه و برنامهريزان كشور، با اين سياست كلّى و بر اين اساس بايد برنامهريزى كنند.
با آمدن دولت خاتمی نیز و انتصاب مدیران اقتصادی دولت هاشمی در دولت جدید این رونداقتصادی معیوب ادامه پیدا کرد.
اما واژه ی عدالت در نظام اقتصاد اسلامی کلید واژه مهمی به حساب می آید .واژه ای که شعار دولت نهم شد. اما خمینی(ره) نیز عدالت را شرط اصلی دست یابی به صلح،امنیت،رفاه،استقلال و مساوات میدانندو می فرمایند:هدف قریب هر حکومتی چیزی جز تامین این مسائل نیست حکومت اسلامی ،جمهوری اسلامی،عدل اسلامی،رامستقرکنید. با عدل اسلامی همه و همه درآزادی ،استقلال و رفاه خواهند بود. صحیفه نور ج۶ ص۷۷
از طرفی دولت نهم برای بوجود آوردن عدالت در جامعه ای که ۱۶ سال از سر فصلهای اقتصاد اسلامی فاصله گرفته ابتدا بر آن شد تا زیر ساخت های از بین رفته را درست کند و سپس اقتصاد اسلامی را در دستور کار خود قرار دهد .البته حرکت دولت به سمت سوی اقتصادی با پایه مادی و معنوی و نه وارداتی موضع گیریهای زیادی را به همراه داشت از اقتصاد دانهای حامی سرمایه داری تا پایه گذار اقتصاد سرمایه داری در ایران هاشمی رفسنجانی.
می توان گفت تا حدودی زیر ساخت های اشاره شده در دولت نهم ترمیم شد و به نظر نگارنده این ترمیم ها از فاکتورهایی بود تاباعث شود رهبری سال ۹۰ را سال جهاد اقتصادی نامگذاری کنند.
در پایان نگاهی به سر فصلهای نظام اقتصادی اسلام که بر پایه اهداف مادی و معنوی معینی است
۱-هدایت مردم به سمت اخلاق کریمه و ارزشهای معنوی
۲-استقرار عدالت اجتماعی و اقتصادی در جامعه
۳-رشد استعداد ها و شکوفایی ابتکار و خلاقیت انسانها
۴-مبارزه با زراندوزی حاکمیت سرمایه و جلوگیری از تمرکز ثروت و قدرت اقتصادی در دست افراد خاص و نفی اختلافات فاحش طبقاتی در جامعه
۵-ریشه کن کردن فقر در جامعه
۶-اولویت دادن به منافع و مصالح مستضعفان و محرومان و رسیدگی خاص به آنها
۷-برآوردن نیازهای اقتصادی مشروع و معقول مردم
۸-رشد و شکوفایی اقتصاد و بارور گردن تجارت ٬صنعت٬کشاورزی و...
۹-ایجاد رفاه٬آسایش و امنیت اقتصادی برای عموم افراد جامعه
۱۰-پرهیز از وابستگی اقتصادی به بیگانه و نفی سلطه اجانب بر اقتصاد کشور
۱۱-گسترش مشارکت عمومی مردم ٬بویژه مستضعفان و محرومان در اقتصاد
۱۲-مبارزه بر اقتصاد سرمایه داری غرب و اشتراکی شرق.
اللهم عجل لولیک الفرج